zondag, maart 20, 2005

Werkdag

Vandaag, 16 maart, de eerste lentedag, de eerste werkdag. Een werkdag ook in de zin dat ik eerst op de racefiets naar Ouderkerk ben gefietst. Omdat de planning was dat vandaag pas de eerste fase zou eindigen had ik vandaag ook een afspraak met de bedrijfsarts. Met de bedrijfsarts ben ik overeengekomen dat ik de komende tijd 40% ziek ben. In die 40% kan ik me dus tijdens werktijd vol storten op m'n fijne oefeningen.

Het opvatten van m'n werk betekent ook dat ik jullie op minder reguliere basis op de hoogte zal houden via m'n weblog.



(Dit stukje is wat verlaat omdat de blogspot.com hem niet wou laden. Daarnaast ben ik ook weer aan het werk en heb vandaag, 20 maart, twee uur gefietst en twee uur gewandeld.)

dinsdag, maart 15, 2005

Heitinga

Een gescheurde kruisband is een relatief veelvoorkomende blessure onder voetballers. Voor zover ik het kan overzien is het ook één van de blessures waarbij de revalidatieperiode erg lang is vergeleken bij de kans op volledig herstel. Goed te weten mee te kunnen in de eredivisie der voetbalblessures.

Eén van de belangrijkste voetballende kniepatiëntien is Johnny Heitinga. Johnny is de defensieve rots waar zowel Ajax als Oranje op rust.



Daarnaast is Johnny ook kniepatiënt. Tweevoudig zelfs. In eerste plaats namelijk scheurde hij een meniscus in z'n rechter knie. Na daarvan te zijn hersteld, een halfjaar revalidatie, mocht hij weer schitteren in de Arena. Maar hem was maar een korte schittering beschoren, want in zijn come-back wedstrijd scheurde hij de kruisband van z'n linker knie. Ook daarvan is Johnny hersteld en nu is hij aanvoerder van Ajax. (Ik zou nog altijd graag een mooie poster van Johnny hebben, maar kon er nergens een vinden. Als jullie er eentje zien houd ik me aanbevolen.)



Dit klinkt misschien als een dubbele treurgang. Maar een speler van de A1 van Ajax, met wie ik aan de praat raakte bij mijn fysio, merkte op dat Heitinga al die tijd wel al een contract had. Terwijl hij, die speler van Ajax A1 dus, juist z'n kruisband had gescheurd in de periode dat i zich voor een vast contract in de kijker moest spelen.

Amsterdam-Noord

Gister (maandag) was ik vijf weken en vijf dagen post operatief. Mijn schema zou ophouden als de eerste fase van het revalidatieproces voltrokken was. In de meeste gevallen na zes weken. Maar in mijn geval vond de fysio dat we maar niet moesten muggenziften en dat ik die twee dagen kado kon krijgen. Dat betekent grofweg dat ik nog wel moet oefenen maar slechts vijf maal twintig minuten per dag en niet meer vijf maal vijf kwartier. Verder mag ik zonder brace lopen, zowel binnen als buiten, en zonder brace slapen. Ook mag ik weer buiten fietsen, al moet ik dat vooral recreatief doen; dus zoveel mogelijk tochtjes buiten de stad maken. Want vooral het stoppen en afstappen is nog erg gevaarlijk.

Daarom ben ik gister met Niels wezen kijken naar een racefiets, die ene die voor €195 werd aangeboden op marktplaats.nl. De eigenaar woonde in Amsterdam-Noord en was uiteraard ook erg lang. Maar de gelijkenis ging verder want ook hij was kniepatiënt geweest. "Dubbele meniscus". Hij deed z'n racefiets in de verkoop omdat i een betere had gekocht. Als ik de verhalen moet geloven is het een absolute goeroefiets, want alle versnellingen kunnen via het stuur bediend worden, etc. etc. Maar hij was duidelijk nog erg gehecht aan z'n eerste racefiets: hij vertelde dat hij er twee keer Luik-Bastenaken-Luik op had uitgereden. En Niels zei dat hij ons nog even nakeek toen we wegliepen met mijn nieuwe fiets.

(Voor de spel-theoretici: ik bood via de e-mail €145 op de fiets. Na een ingewikkeld protocol met velerlei briefjes in enveloppen kwamen we uit op de schappelijke prijs van €150.)

zaterdag, maart 12, 2005

Modeldialoog

In de cursus converseren met kniepatiënten nu het gesprek op straat.

Opening

Hallo kniepatiënt*. Ik zie dat je nog met brace loopt. Je zit dus nog in de A.D.L.-fase. Ik heb gehoord dat dat erg zwaar is. Hoe valt het jou?

Interesse tonen

Mag ik misschien je knie bekijken? En je andere knie ook, ter vergelijking? Wat een verschil, hè! Maar je goede been is ook wel erg gespierd.

Hulp aanbieden

Ik heb nog een home-trainer op zolder staan, die erg hoog ingesteld kan worden alsmede in zwaarte instelbaar is. Zou jij die kunnen gebruiken?

Afsluiting

Ik vind het reuze knap van je. Ik denk niet dat ik het zou kunnen opbrengen. Dag kniepatiënt*.

(Op de plaats van kniepatiënt* mag eventueel de echte naam van de kniepatiënt worden ingevuld.)

vrijdag, maart 11, 2005

Racefiets

Vanaf woensdag mag ik weer op een echte fiets fietsen. En zoals altijd met fysiotherapeuten betekent dat dat ik op een echte fiets moet fietsen. Mijn fiets in Amsterdam is echter een kleine stadfiets. Daarom ben ik me op de aanschaf van een racefiets aan het beraden, om het stukje fietsbeleving te maximaliseren. Punt is natuurlijk dat die racefiets wel de juiste framehoogte moet hebben. Uit informatie op het internet maakte ik op dat die hoogte ongeveer 66 cm. moet bedragen.

Welnu, op marktplaats.nl staan precies twee fietsen aangeboden met framehoogte 66. Eén in Tilburg en één in Amsterdam. Maar de laatste moet maarliefst € 195,- kosten.

Heeft iemand nog handige tips om op te letten tijdens de aanschaf van een racefiets?

donderdag, maart 10, 2005

Wastafel

Vandaag na vijf weken weer op werk geweest. En vijf weken is niet genoeg gebleken om ook maar een kleine verandering teweeg te brengen. Zo bestelde ik in de kantine een broodje kaas maar kreeg een broodje garnalensalade. Daarnaast heb ik allerlei wilde plannen gehoord over upgrading van onze sanitaire voorzieningen.

In onze koffiehoek is geen kraan, waardoor je naar de WC moet met een kan om water te halen teneinde koffie of thee te zetten. Om dit ongemak te verhelpen zijn er plannen om een wastafel aan te leggen in de koffiehoek! Er is zelfs een plan-B: mocht een wastafel een onhaalbare kaart zijn, dan zouden de wastafels in de WC vervangen moeten worden door verdiepte wastafels, zodat de kan niet schuin gehouden hoeft te worden en er dus meer water in één keer gehaald kan worden.

Toen ik m'n werk anderhalf uur later verliet was ik erg moe door alle indrukken. Maar wie zou dat niet zijn na zoveel sanitaire opwindingen.

woensdag, maart 09, 2005

Zin

Morgen ga ik naar Amsterdam en vandaag heb ik geen zin om iets te schrijven.

dinsdag, maart 08, 2005

Specialist

Mijn behandelend specialist is dokter van der Vis. Dokter van der Vis ontmoette ik voor de operatie één maal eerder, toen hij vaststelde dat ik inderdaad een nieuwe kruisband nodig had.

Het interessante met medisch specialisten is dat het reilen en zeilen in ziekenhuizen volledig om hen heen wordt gepland. Dit is natuurlijk een financieel gemotiveerde stand van zaken, omdat specialisten verreweg het duurste personeel is. Daarom werden de voorbereidende werkzaamheden verricht door de mindere goden. Dokter van der Vis bespaarde dure tijd door mij niet te begroetten toen hij binnenkwam. Na een tijdje had ik wel door dat Hij gearriveerd was, omdat ik z'n stem hoorde. Pas nadat de specialistische ingrepen waren verricht maakte hij zich voor mij zichtbaar en meldde mij dat de operatie was geslaagd. Het hechten en verbinden liet hij daarna over aan de mindere goden.

Aardige vraag die ik mezelf heb gesteld. Stel dat ik de beschikking kreeg over tien mensen, wat zou ik kunnen presteren in een halfuur?

maandag, maart 07, 2005

Geldersekade

Komende donderdag mag ik het thuis gaan proberen. Dat betekent dat we over drie dagen alle boeken en andere dingen gaan terug brengen naar de Geldersekade, dat ik wordt gedumpt bij de fysio en dat ik vanaf dan op eigen benen sta.

Voor m'n dagelijks ritme maakt dat niet uit, want tot de woensdag daarop zit ik nog vast aan m'n oude patroon. Na die woensdag de vijftiende krijg ik nieuwe oefeningen op, die me niet meer in de weg staan naar werk te gaan. Na wat doorvragen zal dat nieuwe schema bestaan uit twee uur fietsen per dag en vijf oefensessie van twintig minuten. Hiernaast blijf ik natuurlijk naar de fysio gaan, alwaar de sessie steeds langer duren en hun oude gruwelijkheid weer beginnen aan te nemen.

zaterdag, maart 05, 2005

Installeren

De computer via welke ik mijn knielog bijhoudt heb ik nu een maand in m'n bezit. In het begin liep i als een zonnetje maar hoe langer ik 'm had hoe langer hij ook deed over het opstarten. Van een bescheiden halve minuut in het begin, deed hij er laatst vijftien en een halve(!) minuut over om op te starten. En vijftien minuten is voor mij de grens om in te grijpen. Aldus heb ik alle vrees voor computers laten varen en m'n harde schijf geformatteerd en windows (en alle andere essentiala) opnieuw geïnstalleerd. Tot mijn grote vreugde heb ik tot nu toe alles zelf kunnen installeren. (Ik heb Victor één keer gebeld, maar dat was eigenlijk nergens voor nodig, dus dat telt niet.)

Nog een tip voor mensen die niet op spyware zitten te wachten: Hitman pro. Het is een gratis down te loaden programma, dat van vijf verschillende anti-spyware programma's de laatste definities bijhoudt (waaronder Ad-Aware) en ze allemaal achter elkaar runt. En daarnaast doet het ook het opschonen van ongebruikte bestanden en nog meer dingen waar je als leek niet aan toekomt om te begrijpen dat het überhaupt kan.

vrijdag, maart 04, 2005

Oedipus

Het is dierenleed troef hier in de Dahlialaan. As we speak wordt een guppy gelyncht door zijn soortgenoten. En het betreft hier niet zomaar een willekeurige gup, het is de stamvader. De vraag is waarom vadergup wordt aangevroten door z'n eigen dochters en zonen. Misschien zijn ze wel getraumatiseerd omdat hij zijn eigen dochters, voor de ogen van zijn zonen, keer op keer heeft verkracht. Maar ja, als mijn observaties juist zijn zijn het ook de zonen die zich stelselmatig vergrijpen aan hun eigen zussen en moeder.

Of misschien weten ze wel niet eens dat ze hun eigen vader de dood injagen. Maar kan onwetendheid een excuus zijn? Als het besef tot ze doordringt dat ze hun eigen vader hebben vermoord en dat ze al die tijd met hun moeder hebben geslapen, kan ik dan guppy's verwachten die hun eigen ogen uitsteken?

donderdag, maart 03, 2005

Sneeuw

Oh, die heerlijke sneeuw. Eindeloos wandelen door dat Hollandse landschap bedekt door een dikke witte wollen deken. In Lisse sneeuwpoppen maken met de kleine dreumessen. In Ijmuiden ballen werpen met die duvelse kwajonges en in Hoofddorp dat ene tentje opzoeken met de heerlijkste snerwt en warme choco. Dit alles is m'n grofgebreide wollen trui.

Maar hoe anders is mijn realiteit. Mijn medemens vertikt het hun burgerplicht te vervullen - het schoonhouden van hun stoepje - en daarom kan ik al drie dagen de deur niet uit. Ik heb mij helaas genoodzaakt gezien dit ter sprake te moeten brengen middels een pamflet dat ik in 100 brievenbussen heb verspreid. En omdat in Aerdenhout niemand naar je luistert als je niet dreigt met de rechter, vermeldde het pamflet ook dat ik gerechtelijke stappen ondernam. Dat was natuurlijk bedoeld als grap.

Maar dat rapalje heeft smakelijk gelachen om mijn noodkreet en hun kroost erop uitgestuurd mij te belagen. En zo leef ik al drie dagen onder het permanent geroffel van sneeuwballen op de gevel.

woensdag, maart 02, 2005

Andriessen

De eerste nacht in het ziekenhuis waren slechts drie van de zes bedden in mijn zaal bezet. De overige drie bedden werden de dag daarop gevuld, onder andere met meneer Andriessen. Meneer Andriessen is een vijftiger bij wie een kiste uit z'n gehemelte werd verwijderd, alsmede alle tanden in z'n bovenkaak. In onze zaal werd nauwelijks gepraat door de patienten. Naar schatting 70% van de vocale bijdragen stonden dan ook op conto van meneer Andriessen.

Een kleine ode aan de man, van wie elke lach uitmondt in een welluidende rochelhoest.

A.: Ik word aan m'n gehemelte geopereerd, hè. Nou dan mag je niet roken na de operatie.
Bed 2: Roken is natuurlijk ook niet goed, hè.
A.: Roken is niet goed, zuipen is niet goed, neuken is niet goed. HAHAHA.

A.: Nou stille boel hier hoor. Iedereen is hier zeker intellectueel, met al die boekies. Intellectuals.

Tussen mij en A. lag iemand in bed 5. Het gordijn tussen mij en bed 5 was om een of andere reden 's nachts dicht geweest.
A. tegen bed 5: Nou die buurman van jou hebben we de hele nacht niet gezien. Maar ik hoorde het daaar wel roffelen hoor, vannacht. HAHAHA.

In hetzelfde genre.
A.: Ik dacht dat ik moest vannacht. Dus ik ga naar de WC. Was het alleen een scheet. Nou het leek wel een onweersbui. HAHAHA.

's Nacht 1:00 uur. Bed 2 ligt al een tijd te snurken. Bed 5 zet ook in.
A.: Godverdomme. Daar begint hij ook al. HAHAHA.

's Morgens 7:00 uur.
Zuster: Goedemorgen! Goed geslapen?
A.: Wat een klotenacht!
Bed 5 grinnikt.
A. tegen bed 5: Vooral door jou, met je gesnurk. HAHAHA.

dinsdag, maart 01, 2005

Bestaan

Sinds mijn operatie heeft mijn bestaan een andere vorm aangenomen. Mijn fysieke vorm is op een kruisband na onveranderd: iedereen zal het erover eens zijn dat ik nu leef, net zoals een maand geleden.

Maar bestaan behelst meer dan in leven zijn. Iemand die zojuist overleden is, bijvoorbeeld, bestaat weliswaar niet meer fysiek, maar is springlevend in de administratie van de aangetrokken uitvaartmaatschappij. Nu is administratieve existentie misschien niet de meest aantrekkelijke vorm van het menselijk bestaan, maar één vorm is het zeker. (Alhoewel het wel bijzonder interessant is om een adellijk bestaan te lijden, hetgeen natuurlijk ook slechts een administratieve vorm van bestaan is.)

Een andere vorm is het commerciële bestaan. Mijn commerciële bestaan is wel danig veranderd, want sinds mijn ontslag uit het ziekenhuis heb ik letterlijk geen cent meer uitgegeven.

Vannacht werd ik bezweet wakker en het gonste door m'n hoofd: als kapitalisme is het bestaan te reduceren tot commercieel bestaan, besta ik dan wel?